Казвам се Зейнеб Амуджева и писането за мен дойде напълно естествено. Никога не съм планирала да бъда писател — просто имах нужда да изкарам мислите си навън. Започнах с есета, защото това беше начинът ми да подреждам хаоса в главата си и да разбирам по-добре себе си.
С времето осъзнах, че думите ми не са само за мен. Че има хора, които се чувстват по същия начин — объркани, несигурни, понякога б...